Piraci- wyprawa po skarby

Eliza wolno szła przez port. Postanowiła się przejść wokół wyspy. Nie tylko dlatego, że musiała przemyśleć całą tą sprawę. Trzeba znaleźć dowody obciążające Tytusa. Ta sprawa zaczynała ją przerastać. A co jeśli Filip trafi do więzienia? Na samą myśl dostawała dreszczy.  W połowie drogi natknęła na zacumowany statek, który stał około pół mili od brzegu. Poznała  granatowe żagle i bordowe burty. To Eldorado. Z daleka zauważyła postać przypominającą Espadona. Eliza szybko pobiegła w stronę portu. Musiała o tym powiedzieć załodze. Tymczasem w sali wykładowej Akademii zaczynało się posiedzenie w sprawie kradzieży kielicha. Bula Bula przyprowadziło Filipa. Był blady i chudszy niż wcześniej. Nerwowo rozglądał się po sali. Zauważył, że nie ma jego załogi. Chłopak mocno się zmartwił. Liczył na nich w trudnych chwilach. Król Bula Bula i Lula weszli do sali. Filip przełknął ślinę. Spodziewał się najgorszego. - Dzisiaj musimy wydać wyrok w sprawie kradzieży kielicha - Profesor Montego rozpoczął...

Tymczasem słudzy Bula Bula prowadzili Filipa do tajemniczego pomieszczenia znajdującego się z tyłu Akademii na rozmowę z pewną osobą. Filip szedł wolno, czuł się nie swojo. Po chwili wszedł do pokoju. Był ciemny, dodatkowo zacieniowana była ściana naprzeciwko drzwi i nie było widać kto chce rozmawiać z Filipem. Jeden ze służących ściągnął chłopakowi kajdany i zostawił Filipa samego z tajemniczą osobą. Chłopak nerwowo rozglądał się po pokoju. Chciał stamtąd uciec. - Witaj Filipie. Dawno się nie widzieliśmy. - Chłopak usłyszał znajomy głos dochodzący z zacieniowanej części pomieszczenia. Niestety, głos nie należał do osoby, którą lubił. - Lula ?! - przestraszony chłopak wytrzeszczył oczy. Odruchowo cofnął się do tyłu. - Tak, nie myśl, że szybko stąd wyjdziesz. - Lula spokojnie podchodziła do Filipa. - Jak wszystko mi wyśpiewasz, wtedy cię wypuszczę. - Ale ja nic nie zrobiłem. To na pewno Tytus. Próbuje mnie wrobić. - Nie kłam. Myślisz, że zwalałby winę na ciebie ? - To mój wróg. -...